Header-afbeelding-Verhalen-en-nieuws.jpg Header-afbeelding-Verhalen-en-nieuws.jpg Header-afbeelding-Verhalen-en-nieuws-small.jpg

« Terug

Mijn Bijbelthuis

IMG_6235web.jpg26 jun

Er staat een Bijbel in mijn boekenkast waar ik geen woord van snap. Tussen het simpele Nederlands en Engels laat hij een veelkleurigheid aan klanken en letters zien, vol puntjes, streepjes, accenten en haakjes. Deze Turkse versie van het nieuwe testament werd ons niet luchtig toegegooid als doorgeefexemplaar in de trein of als leuk voor in je boekenkast. “Geef nooit een Bijbel zomaar weg,” drukte Ernst van het Bijbelhuis ons op het hart, “maak er iets bijzonders van.” Een hele dag trokken we op met deze enthousiaste man die geniet van Antwerpen en haar diversiteit. Hij leerde ons dat België een eigen land, Antwerpen vol liefde en het Bijbelhuis meer dan een buurtcentrum is.

“Wat is geloven?” vroeg Ernst. Met mijn blog over Frankrijk nog vers in het geheugen van mijn computer zocht ik vergeefs naar woorden over Liefde met een hoofdletter en rust. Toch schreef ik op wat ik eerder concludeerde: geloven is een concept. Niet om te provoceren of het onderwerp moeilijker te maken dan het is, maar omdat ik voelde dat het hier kon. Het moment dat ik over de drempel van het Bijbelhuis stapte, of eigenlijk al toen ik voor de vrolijke etalage stond, voelde dit als een plek waar je thuis kunt komen. Dit werd bevestigd door de verhalen die we mochten horen van Laura, Lianne, Cesin, Randjid  en vele buurtbewoners. Hier ben je welkom wie je ook bent en mag je zeggen wat je echt vindt. Het is een thuis zonder wijzen. Zonder de vinger die heerst door te duiden, iets waar we in Nederland zo goed in zijn. Alles delen we op in verstikkende wij-zij hokjes, die elke vorm van echt contact direct buiten sluiten. Maar hier ben je niet dé Assyriër of dé Moslima die met de wijsvinger naar beneden wordt gedrukt. Hier staat je achtergrond in een heel ander licht door de realiteit van Jezus in je leven, hoe dat er dan ook uitziet. Voor veel van de buurtbewoners is het Bijbelhuis dan ook werkelijk als een tweede thuis. “Wij gaan niet naar de kerk, maar naar de moskee én naar het Bijbelhuis.” Waar de Vlaming God uit zijn leven heeft gezet, vinden de verschillende culturen in deze wijk elkaar juist in een huis waar God woont, welke God dit ook mag zijn.

En daarom geef ik mijn Turkse Bijbel zonder wijzen. Geef ik hem niet omdat zij een andere kleur of hij op straat hangt, niet omdat zij moslim zijn. Niet om te bekeren, want God en Allah zijn voor mij dezelfde en Jezus is hun zoon. Maar ik geef hem omdat, naar woorden van buurman Mounir, het woord van God voor iedereen is. Omdat ik iets heb om van te delen en om samen van te genieten. En tot ik hem of haar tegenkom wacht hij op de plank. Niet als een collectorsitem, maar als een klein stukje Bijbelhuis wat er zal zijn als iemand dit thuis nodig heeft.

Met een zwierige buiging,
Jetske

Labels
Algemeen nieuws
Blogs
Jetske

« Terug

Volg ons!

Facebook Mission on the roadTwitter Mission on the roadYoutube Mission on the roadInstagram Mission on the road

Help ook mee

Per kilometer willen we € 2,50 ophalen voor zending in Europa. Help jij ons verder?

GZB-HGJB-logo.png

Dit is een project van de HGJB en de GZB

Scroll naar boven