Header-afbeelding-Verhalen-en-nieuws.jpg Header-afbeelding-Verhalen-en-nieuws.jpg Header-afbeelding-Verhalen-en-nieuws-small.jpg

« Terug

Uw conceptuele geloofsheld

_MG_6000web.jpg25 jun

Een Bijbel verstoppen achter de spiegel in mijn slaapkamer? Of een kleinere versie in mijn haar? Met mijn parasolletje naar een hagenpreek luisteren, om het snel in te klappen als er gevaar dreigt? Had ik dat gedurfd? Hugenoot zijn, als ik wist wat de gevolgen waren? Als ze me daar jaren voor op zouden sluiten in een toren vol vrouwen, waar je alleen uitkwam als katholiek of dood? Het schiet door mijn hoofd: zou ik dat kunnen? Spannend, maar op dat moment wel meer dan dat. Zou ik dat overhebben voor mijn geloof? Pastor Pierre, een authentieke Fransman die iets weg heeft van een vuige rocker en een hardcore hippie leidt ons door een museum over de hugenoten. Een fantastische verschijning met zijn lange warrige haren, volle baard, zwarte kleren, betoverende stem en schitterende ogen. Hij vertelt ons hoe zonder het gevecht van de hugenoten ons christendom in Nederland er heel anders uit had gezien. Had ik zo’n geloofsheld kunnen zijn? Had jij dat gekund?

Als het gaat om dingen als vrijheid en gelijkheid ben ik de eerste die op de barricade sta. Ik zwaai met mijn vuist, fluit een melodie uit Les Miserables en roep iets provocerends. Maar of ik daar ook sta voor Jezus? Ik weet het niet. Uiteindelijk denk ik dat ik liever vecht en verdedig als minderheid binnen de christelijke kerk, dan als christelijke minderheid in deze wereld. Een enge gedachte, maar ik denk dat het christendom, het geloof, voor mij toch vaker een concept is dan iets waaruit ik volledig leef. Ik ken het hele christelijke wereldje, de begrippen en juiste antwoorden, maar ik kan er niet achter staan, niet voor vechten. Misschien wel omdat mijn geloof geen vaststaande ideologie is, maar steeds meer een dynamische filosofie. Een constant zoeken, vragen en denken. Zo snap ik dus niet zo goed waarom de katholieken zo moeilijk deden over die paar hugenoten. Uiteindelijk zijn protestants en katholiek toch gewoon twee godsbeelden van dezelfde God? Mag ik dat zeggen? Eerder in Kosovo, een land waar de meerderheid Moslim is, vroeg ik David of God en Allah dezelfde waren. Ja, het is dezelfde God, verzekerde hij mij. Het verschil zit hem slechts (of vooral) in Jezus. Mag ik dat geloven?

Die avond bij het zwembad in de zon, ver van hagenpreken en martelwerktuigen, vertelt Pierre over het verschil tussen de Franse en Nederlandse jongeren die hij langs zag komen op het kamp dat hij leidde. Nederlanders roepen gelijk vol overtuiging dat ze christen zijn, Fransen zijn hier veel voorzichtiger in. Maar na twee weken blijkt dit vaak volledig omgedraaid. Waar de Franse jongeren vanuit hun hart durven te zeggen dat ze christen zijn, geeft de Nederlander eindelijk toe het helemaal niet zo zeker te weten. Ook als ik kijk naar de ander jongeren die wij mochten ontmoeten tijdens onze reis blijk ik meer een grote-mond-christen te zijn dan dat ik met net zoveel vuur Jezus wil volgen. Misschien is het mijn context, vertel ik mijzelf. Misschien mag ik hier met wie ik ben, mijn zoeken, vechten en schrijven, iets heel anders betekenen voor God? Ik geloof het oprecht en verlang ernaar. Toch is er ook iets van spijt, dat ik me niet zo zonder reserve kan geven. Een geloofsheld? Nauwelijks. Maar ik doe een heldhaftige poging om te geloven.

Met een nederige buiging,
Jetske

Labels
Algemeen nieuws
Blogs
Jetske

« Terug

Volg ons!

Facebook Mission on the roadTwitter Mission on the roadYoutube Mission on the roadInstagram Mission on the road

Help ook mee

Per kilometer willen we € 2,50 ophalen voor zending in Europa. Help jij ons verder?

GZB-HGJB-logo.png

Dit is een project van de HGJB en de GZB

Scroll naar boven