Header-afbeelding-Verhalen-en-nieuws.jpg Header-afbeelding-Verhalen-en-nieuws.jpg Header-afbeelding-Verhalen-en-nieuws-small.jpg

« Terug

Mensen van Boedapest

_MG_4955web.jpg17 jun

Jullie bevolken de stad met frisse energie, verzamelen in groepjes rond de fontein, lachen en leven uitbundig. De toekomst ligt nog open, jong en onbezorgd, morgen zien we wel weer. Haren opgeschoren, droge rastavlechtjes vallen over gebruinde schouders in losse tanktops. Wijde broeken tonen nog net de slippers aan jullie zwarte voeten. Een smoezelige huid en verse wallen vertellen van hoe ver jullie zijn gekomen. De hipsters in Boedapest, diversiteit in al haar kleuren, vrij in zijn en identiteit. 

Wachtend op het metrostation, op de hoek van de straat, onder het licht van reclame bij de tram. Een laatste glimlach terwijl je haar hand pakt, een laatste zoen voor hij hier achterblijft, nog even genieten van eenvoudige aanwezigheid. Een aanraking, overtuigend of eerder ongemakkelijk, handenpalmen tegen elkaar, vingers die zich met elkaar verstrengelen. Vul de lucht met jullie liefde, nieuw, spannend en nog vol verwachting. De stelletjes van Boedapest. Kleur mijn wachten op de metro, beroer ongegeneerd het drukke straatbeeld, heb alleen maar oog voor haar.  

Langzame klanken dragen traag de nacht in, strijken langs oude stenen muren, trekken zich los van het klassieke vioolhout. Je betovert mijn lopen op de grootse trappen, elke stap kan ik maar één keer zetten, daar waar majestueuze torenspitsen in een sprookjesachtig licht richting de hemel reiken. In je oude beige kleren verdwijn je bijna tegen het roomwitte bouwwerk. Je lichaam wiegt mee op de langzame klassiekers die je uit de snaren strijkt terwijl je zacht mee neuriet. Violiste van Boedapest, laat je viool zingen en maak het mooie adembenemend. 

Je wacht op het station, maar niet op de metro om je hier vandaan te halen. Hoge hakken, rode lippen, lange haren, de wind waait door de dunne stof van je te korte jurkje. Tien meter verderop staat hij, wijst naar de dikke toerist bij het kaartjesautomaat. Je knieën willen je niet dragen, je lichaam protesteert, het maagzuur prikt in je keel. Een stap, daarna de volgende, je trekt aan de arm van de man terwijl je bidt dat hij je weg zal slaan. Prostitué van Boedapest, je zet het niet op een huilen, rent niet weg maar houd je groot, al zou ik met alles willen dat je het niet deed. 

In ieder portiek, elk park en op de stenen randen sluiten jullie je ogen onder een vale oude pet. Slapen licht en op jullie hoedde, tussen de drukte die wij maken in jullie huis. We lopen om jullie heen, kijken enkel, werpen blikken van afschuw en medelijden. Jullie maken je klein, kruipen weg in vodden die om broze botten vallen, al jaren achtereen niet warm houden. Weer een dag overleeft, een dag dichter bij het einde, morgen zien we wel weer. Het straatbeeld wordt bepaald, matras, dekens en kussen, bij elkaar niet meer dan een paar kartonnen dozen. Ik kan het jullie niet kwalijk nemen, daklozen van Boedapest, hoop nog één nacht. 

Met een zwierige buiging,
Jetske

Labels
Algemeen nieuws
Blogs
Jetske

« Terug

Volg ons!

Facebook Mission on the roadTwitter Mission on the roadYoutube Mission on the roadInstagram Mission on the road

Help ook mee

Per kilometer willen we € 2,50 ophalen voor zending in Europa. Help jij ons verder?

GZB-HGJB-logo.png

Dit is een project van de HGJB en de GZB

Scroll naar boven