Header-afbeelding-Verhalen-en-nieuws.jpg Header-afbeelding-Verhalen-en-nieuws.jpg Header-afbeelding-Verhalen-en-nieuws-small.jpg

« Terug

Blog: Goddank, ik ben individualistisch

FrankGZBweb.jpg13 jun

Er zit een man op een bankje naast de supermarkt. Hij leest zijn krantje, misschien een goed boek en kijkt naar de mensen die aan hem voorbij lopen. De mensen die uit hun anonieme opeengestapelde woningen kruipen, onder, boven, links en rechts van elkaar zijn ze allemaal even eenzaam. Hij ziet de alcoholist en het jongetje met wie hij soms voetbalt. De caissière bij wie hij dagelijks aan de kassa staat zal hem niet groeten, het zou een relatie impliceren die er niet is en hij beter niet kan forceren. Deze zendeling op zijn bankje hoeft zijn Duitse buren niet te vragen waar ze in geloven, “Gewoon, ik ben normaal.”

Geen zin in de vraag naar de zin van het leven, ik kan het me haast niet voorstellen. Dagelijks ben ik bezig met wat ík nu eigenlijk wil, wie ík wil zijn en wat bij mij past. En met mij de rest van Nederland. De mannen van de kerk, die met toga’s en zwarte pakken, liggen ‘s nachts wakker van het bijtende individualisme waardoor niemand zich meer aan hun kerk wil binden. Deze nacht lag ik ook wakker, niet om zorgen rond de kerk en voor de verandering ook niet om te bedenken of de keuzes die ik maak wel passen bij mijn imago. Maar om de tegenstelling die mij niet los wil laten.

In de ochtend bezochten we een gemeente waarvan community de grootste kracht is; een kerk met een warmte waar wij Nederlanders jaloers op kunnen zijn. Deze stugge Duitsers blijken oprecht te kunnen lachen en heten ons welkom vol geïnteresseerde vragen over onze reis. Frank, trekker van de gemeente, moedigt ons als kerk en ons als jongeren dan ook aan om meer verbonden te zijn met elkaar. Tegelijk beginnen zijn ogen te stralen als hij het heeft over individualisme, dit is wat hij wil voor Duitsland. In mijn hoofd krijg ik het maar met moeite gematcht en weet ik ook zelf niet goed wat nu meerwaarde heeft. Hoe kan een man die het voorrecht heeft zich te bevinden in zo’n fijne community ten midden van een starre en vaak eenzame Duitse gemeenschap vertellen dat hij verlangt naar individualisme?

De Oost Duitser is stug en zal niet zijn leven open gooien voor jou als je hem net ontmoet hebt. Maar blijkbaar, als je maar lang genoeg wacht, lang genoeg op dat bankje blijft zitten, kun je een plekje veroveren in zijn leven. Als je hier eenmaal in zit kom je niet meer weg, iets wat blijkbaar kan resulteren in een verstikkende groepsdruk. Het is deze groepsdruk waar jongeren in opgroeien waardoor Frank droomt van individualisme. De mogelijkheid om zelf na te denken en te kiezen voor het geloof.

Het is een tegenstelling die ik ook vaak terugvind in mijn eigen leven. Aan de ene kant wil ik mijn eigen keuzes maken en kijk ik uit naar de kerk die verandert onder invloed van individualisering. Aan de andere kant wil ik ook gewoon ergens bij horen, op een plek zijn waar ik gezien en gehoord word. Zoals ik al zei, ik kan het niet volledig aan elkaar knopen, toch doe ik een voorzichtige maar dappere poging: Misschien moet de mens eerst zichzelf worden door de keuzes die hij maakt, voor hij gezien kan worden. Kan er slechts een gezonde community ontstaan, als mensen zichzelf kunnen zijn.
Zouden daar zowel Duitsland en Nederland iets mee kunnen?

Met een zwierige buiging,
Jetske  

Labels
Algemeen nieuws
Blogs
Duitsland
Jetske

« Terug

Volg ons!

Facebook Mission on the roadTwitter Mission on the roadYoutube Mission on the roadInstagram Mission on the road

Help ook mee

Per kilometer willen we € 2,50 ophalen voor zending in Europa. Help jij ons verder?

GZB-HGJB-logo.png

Dit is een project van de HGJB en de GZB

Scroll naar boven